Wojna jest to bardzo trudny stan podczas którego ginie bardzo wiele istnień często nie winnych. Wojna nie wybiera, czyli jeśli ktoś jest w jej polu rażenia może bardzo tragicznie skończyć. Wojna niszczy wszystko, czyli domy, sklepy, ale przede wszystkim ludzi po tego typu zdarzeniu mało, kto może dojść do siebie, ponieważ jest to ogromna trauma. Wojna rozpoczyna się, dlatego ponieważ jakieś państwa nie mogą się dogadać wtedy decydują się na akcję zbrojną. Wojna, co najgorsze może trwać nawet kilka lat. W naszej historii odnotowaliśmy już kilka takich wojen jedną z największych, z jakimi przyszło się zmierzyć Polsce była druga wojna światowa jej pozostałości widać po dziś dzień na fotografiach i licznych zapiskach z tamtego czasu. Wojna na pewno nie jest niczym dobrym, w tym czasie stoi przemysł nikt nie pracuje tylko walczy o to żeby przeżyć, wiec pokarmu też nie ma. Wojna nie kieruje się żadnymi prawami ponieważ w niej nie liczy się moralność czy prawo tylko wygrana, walczy się do momentu kapitulacji danego kraju. Okupacja jest to inaczej zajęcie danego terenu, naturalnie poprzez użycie siły zbrojnej. Każdy teren ma wydzieloną granicę, jednak w przypadku ataku najczęściej zostają one naruszone, co okazuje się bardzo wielką stratą nie tylko dla rządu ale przede wszystkim dla obywateli. Ma to miejsce w Iraku, dlatego też państwa sąsiadujące zdecydowały się posłać tam swoje wojsko, aby pilnowało, ono sytuacji jak tam panuje. Oczywiście nie jest to takie proste, ponieważ Irakijczycy zbrojnie przeciwstawiają się okupacji. Państwo okupowane traci swoje prawa, ponieważ nie jest już autonomiczne, wszyscy się mieszają od niego, nawet polityka jest prowadzona pod nadzorem innych. Jest to na pewno dla krajów okupowanych bardzo nie wygodne nic, więc dziwnego, że bardzo często odpowiadają na to buntami i powstaniami. Okupacja nie jest dobrym rozwiązaniem, ale często jedynym, ponieważ jeśli państwo samo nie radzi sobie z sytuacją, jaką wytworzyła się w nim musi czekać na pomoc i wysracie innych, którzy je poprowadzą i zagwarantują spokój. Okupacja terenu może ciągnąc się nawet latami.

Anglicy wiedzieli, że Niemcy, jeszcze przed wojną, zaczęli prace nad tajną bronią, ale nie znali szczegółów. Do 1943r. wywiad zgromadził wystarczającą ilość dokumentów, by Churchill uznał, że sprawa jest poważna. Powołano zespól do analizy owych danych. Zebrane przez wywiad informacje, dostarczane były do podziemnych pomieszczeń gabinetu wojennego w Londynie. Zdania wśród ekipy były podzielone w kwestiach możliwości niemieckiej broni. Niektórzy wierzyli, że Niemcy posiadali i rakiety i latające bomby, w związku z czym, zarządzono intensyfikację lotów zwiadowczych. Dużą ilość informacji na temat niemieckiej działalności uzyskano ze zwiadu fotograficznego. Poszukiwanie tajnej broni na podstawie zdjęć stało się nowym polem działania specjalistów, analizujących fotografie. Przełomem stało się pojawienie się na fotografii z Peneminde bezzałogowego samolotu. W czerwcu 1943 r. nowe zdjęcia potwierdziły istnienie bezzałogowego samolotu. Stało się jasne, że Niemcy przygotowują atak rakietowy na Anglię. Zaczęto się domagać natychmiastowego zbombardowania Peneminde. Miały one nie tylko zniszczyć bazę, ale także zabić naukowców i inne osoby, które mogły zagrozić swymi pracami Anglii. Nalot został przygotowany w tajemnicy. Nawet załogi bombowców nie wiedziały, co atakują. Mieszkańcy Peneminde byli przyzwyczajeni do warkotu bombowców, lecących tamtędy na Berlin. Anglicy zaczęli zrzucać bomby zapalające i burzące, a zaskoczona wyspa, wkrótce zamieniła się w chmurę ognia. Od angielskich bomb zginęło 738 osób, a wśród ofiar było wielu naukowców. Nalot ten poważnie zniszczył Peneminde i cofnął prace nad A4 o kilka krytycznych miesięcy. Skłonił tez Niemców do przeniesienia części prac na tereny Polski, poza zasięg brytyjskich bombowców. O ile prace nad A4 zostały wstrzymane, o tyle latająca bomba była gotowa do użytku. Nalot RAFu nie miał wpływu na produkcję latającej bomby. Do 1944 r. ta broń została dowieziona do wyrzutni. Loty zwiadowcze pozwoliły na zidentyfikowanie prawdopodobnych wyrzutni pocisków w kierunku Wielkiej Brytanii. Sporządzono mapę wybrzeża, na których było 100 takich miejsc. W następnych tygodniach na Londyn spadło ponad 3 tyś. V1, a ludzie na ziemi czuli się wobec nich bezradni. Rząd brytyjski był zaskoczony nasileniem bombardowań. Trudno było przygotować obronę bez wiedzy o broni. Stwierdzono, że najlepszym sposobem obrony jest zniszczenie V1, zanim dotrze do Londynu. Wykorzystano także amerykański system obrony. Nowa strategia była coraz skuteczniejsza i niszczono coraz więcej V1. 1 bomb skierowanych na Londyn osiągnęła cel. Hitler szykował kolejną, cichą broń, którą produkowano w Polsce. Polski ruch oporu namierzył i ukrył bombę V2, po czym skontaktował się z wywiadem brytyjskim. We wrześniu 1944 r. pierwsza rakieta A4 poleciała na Londyn. Tę broń wyróżniał brak ratunku przed jej działaniem. Pod koniec wojny Niemcy mieli tysiące takich bomb w zapasie, kiedy wyrzutnie zostały zajęte przez aliantów, bomby odpalano z samolotów. Ostatni pocisk odpalono na 6 tygodni przed końcem wojny. Po wojnie pojawiły się sprzeczne opinie o tej broni. Po wojnie rozpoczął się wyścig w zdobywaniu informacji o V2, a naukowcy, którzy pracowali dla Niemiec, zaczęli pracować dla amerykanów. Werner von Braun zrealizował swe marzenia w Stanach Zjednoczonych, kiedy to pierwszy człowiek wyładował na księżycu.

Benedykt XV Został wybrany na urząd papieża trzeciego września 1914 roku. Zmarł wskutek choroby grypowej dwudziestego drugiego stycznia 1922 roku. Tuż po wyborze na papieża , musiał zmierzyć się z wieloma problemami jakie niesie ze sobą wojna. Organizował na olbrzymią skalę pomoc dla ofiar wojny i jeńców. Umożliwiał kontakt żołnierzy z ich rodzinami. Wydawał liczne odezwy do państw uczestniczący w wojnie o pokój , całkowite zaprzestanie działań wojennych. Był zwolennikiem przyznania Polsce statusu niepodległościowego. Wydał dwie encykliki w latach 1914 i 1920. Pierwsza traktowała o problemach wojny , druga zaś o sytuacji politycznej na świecie. W roku 1919 stworzył dogodne warunki do zawierania konkordatów ( czyli umów) z państwem watykańskim. Za jego pontyfikatu rozpoczęła się nowa era misji katolickich , ogłosił również nowy Kodeks Prawa Kanonicznego. Jak większość biskupów Rzymu, jego szczątki zostały złożone w bazylice św. Piotra w Rzymie. Rzeźba przedstawiająca jego postać znajduje się w tej bazylice. Wybrany dwudziestego ósmego października 1958 roku. Zmarł trzeciego czerwca 1963 roku. Istotnym faktem całego pontyfikatu tego papieża jest to , że zdobył on uznanie anglikanów i luteranów. Jako pierwszy papież spotkał z arcybiskupem Canterbury, było to pierwsze spotkanie od czasów ekskomuniki Elżbiety Tudor. Zdobył serca wielu osób swoją serdecznością i ciepłem. Dystansował się wobec etykiety watykańskiej choć zawsze jej przestrzegał. Zaskoczył wszystkich postanowienie zwołania Soboru Trydenckiego II i to w przeciągu kilku miesięcy. Jednak jak wiadomo wszystko się powiodło. Potępiał komunistów czego wyrazem było ekskomunikowanie Fidela Castro. Stwierdzi , że katolicy nie mogą popierać komunistycznych reżimów. Jan Paweł II ogłosił go w 2000 roku błogosławionym. Uznany przez magazyn Time człowiekiem roku 1962. Przez wielu nazywany ” uśmiechniętym papieżem”. W pewien sposób związany był z Polską poprzez ogłoszenie Matki Boskiej Królowej Polski patronką naszej ojczyzny. Zmarł na raka żołądka w wyniku wewnętrznych krwotoków. Jan Paweł I. Został wybrany przez konklawe papieżem dwudziestego szóstego sierpnia 1978 roku, zmarł trzydzieści trzy dni później, dwudziestego ósmego września 1978 roku. Urodził się we włoskiej prowincji Belluno. W ubogiej robotniczej, wielodzietnej rodzinie. Jego ojciec był socjalistą i wrogiem Kościoła. Jego matka była zaś katoliczką i to głównie dzięki niej wstąpił do seminarium. Choć co bardziej dziwne zgodził się na to i ojciec. W roku 1935 otrzymał święcenia kapłańskie. Jako pierwszy papież spotkał się z wysoko postawionym przedstawicielem Cerkwi Prawosławnej metropolią Nikodemem, który w dziwnych okolicznościach zmarł na rękach papieża. Zaraz po wyborze na urząd zadecydował , że nie będzie noszony w lektyce. Nie zgadzał się również na noszenie tiary papieskiej , uważał , że symbolizuje ona przepych. Nigdy nie korzystał z gotowych przemówień, sam zawsze pisał swoje przemówienia bądź mówił z pamięci. Proces beatyfikacyjny Jana Pawła I rozpoczął się w 2003 roku. Wstępna faza zakończyła się w 2006 roku. Obecnie ów proces jest w toku.