Został wybrany przez konklawe papieżem szóstego lutego 1922 roku. Zmarł dziesiątego lutego 1939 roku. Wyświęcony go na kapłana dwudziestego grudnia 1879 roku. W roku 1918 został mianowany przez poprzedniego papieża, wizytatorem apostolskim w naszym kraju. Jako papież postanowił, że następne konklawe nie może rozpocząć się wcześniej niż dwa tygodnie po śmierci papieża. Doprowadził do podpisania tzw. Układów Laterańskich , jedenastego lutego 1929 roku. Był to konkordat z Włochami , który utworzył Państwo Kościelne a papież uznawał Rzym za stolicę Włoch. Przez wielu nazywany Papieżem Pojednania. Otworzył Muzeum Misyjno- Etnologiczne na Lateranie , potępił w swej encyklice Mortalium Animos źle pojmowany ekumenizm. Potępiał również faszyzm i komunizm w encyklikach Mit brennender Sorge z czternastego marca 1937 roku oraz Divini Redemptoris z dziewiętnastego marca 1937 roku. Za każdym razem podkreślał brak religii w tychże doktrynach. Ogólnie rzecz biorąc napisał kilkanaście encyklik w czasie pontyfikatu. Pius XII. Wybrany na urząd papieski drugiego marca 1939 roku po konklawe trwającym zaledwie jeden dzien. Zmarł dziewiątego października 1958 roku. Pochowany w bazylice św. Piotra cztery dni potem. W swej pierwszej encyklice Summi Pontificatus wydanej dwudziestego października 1939 roku zdecydowanie i jednoznacznie potępił nazistowskie Niemcy za rozpętanie II Wojny Światowej. Wielokrotnie apelował także o jedność chrześcijan, sądził , że tylko dzięki jedności można działać wspólnie. Szacunki mówią o uratowaniu w czasie wojny wielu tysięcy Żydów przez Piusa XII. Wielu historyków uważa, że zrobił on więcej niż niejeden rząd i instytucja świecka. Dzięki jego naciskom wielu węgierskim Żydom udało się otrzymać wizy na Dominikanę. Jako pierwszy papież uznał wydarzenia w Fatimie za prawdziwe. Po wojnie ekskomunikował członków Partii Komunistycznej. Doprowadził do otwarcia w Rzymie centrum wychowawczo-edukacyjnego dla chłopców ELIS w roku 1965. Jako pierwszy papież zezwolił na prace wykopaliskowe pod bazyliką w Rzymie w celu znalezienia grobu św. Piotra.
Kategorie
- Mity (3)
- Najnowsza (15)
- Starożytność (7)
- Wojny (12)
- Wojsko (10)
Westerplatte
Najbardziej trudnym do obrony był południowy odcinek Westerplatte, gdzie krzaki i drzewa, ograniczając pole obserwacji naszych posterunków pozwalały nieprzyjacielskim żołnierzom podejść niepostrzeżenie pod mur. Tam niemieccy saperzy założyli ładunki wybuchowe. Żaden z niemieckich żołnierzy, biegnących do pierwszego ataku nie spodziewał się, że po ostrzale z dział pancernika obrońcy mogą stawić silny opór. Niemcy biegli wprost pod lufę wielkiego karabinu maszynowego; co najmniej kilkunastu żołnierzy nieprzyjacielskich padło w tej próbie sforsowania polskiej obrony. Po chwili odezwały się karabiny z placówki Prom, doskonale zamaskowane, o istnieniu której Niemcy nie wiedzieli. Żołnierze niemieccy poderwali się do ataku, ale na próżno, ponownie rozprószył ich celny atak. Przed wpół do siódmej wysłano informacje o wycofaniu się grupy niemieckiej z powodu dużej ilości ofiar. Niemcy odstępowali, zabierając z pola rannych i zabitych. Pancernik tego dnia otworzył ogień po raz drugi, ale tym razem kanonada trwała pól godziny. Przed godziną dziewiątą, niemiecka piechota morska, wsparta działem ponowiła atak. Sytuacja polskich obrońców była już znacznie trudniejsza, ponieważ zdradzono pozycje promu, odpierając pierwszy atak. Załoga promu liczyła dwadzieścia jeden osób, a naprzeciw nich Szlo prawie stu esesmanów i żołnierzy piechoty morskiej. Dowództwo promu zdało sobie sprawę, że nie ma szans na zwycięstwo w obliczu silniejszego liczebnie wroga, więc wycofywali się do wartowni numer 1. Niemcy ruszyli za nimi. Przekazano dowództwu meldunek, że zbliżają się do polskiej wartowni. Ściany wartowni zaprojektowano tak, aby mogły osłonić załogę przed odłamkami i pociskami karabinowymi, ale nie mogłyby wytrzymać wybuchów pocisków artyleryjskich, ale wartownie miały swoje sekrety. Do marca 1939 roku znali go tylko oficerowie i nieliczni podoficerowie. Reklama: szkolenie wizażu Kraków